Zwanger ? hulp nodig?
03 225 08 02    Dit E-mail adres wordt beschermd tegen spambots. U moet JavaScript geactiveerd hebben om het te kunnen zien.

Voor Nederland:
0900-202 10 88    Dit E-mail adres wordt beschermd tegen spambots. U moet JavaScript geactiveerd hebben om het te kunnen zien.

Als je een kind met een handicap verwacht...

Ongeboren kinderen met een handicap zoals kinderen met het syndroom van Down, spina bifida (open ruggetje) of een gespleten gehemelte worden tijdens de zwangerschap gedetecteerd en artsen bieden hier veelal het beëindigen van de zwangerschap aan. Is dit ook echt jouw keuze?

Wellicht zit je met veel vragen rond de beperkingen en mogelijkheden die je kind (en je gezin) kunnen ondervinden eenmaal je kindje geboren wordt. Het kan goed zijn, om in deze situatie met koppels te praten die net hetzelfde meemaakten als jij. Je kan hiervoor contact opnemen met Emmanuel vzw.

Onze ervaring toont dat als toekomstige ouders goede en onbevooroordeelde informatie ontvangen over alles wat met de handicap te maken heeft, de meesten willen vechten voor een optimale kwaliteit van leven voor hun kind.

GETUIGENIS VAN ISABELLE

Toen Isabelle drie maand zwanger was, vernam ze dat het kindje leed aan trisomie 18, een fatale handicap. Isabelle en haar man beslisten om Emmanuel te begeleiden tot het einde van zijn leven.

"Deze baby, die zie ik graag"

De diagnose stond buiten kijf: het kind dat ik verwachtte, zou geboren worden om te sterven. De enige uitweg die mij werd voorgelegd, was een zwangerschapsafbreking. Maar in mijn hart kiemde een andere beslissing: Als ik iets dergelijks zou meemaken bij een van mijn andere kinderen, bijvoorbeeld een acute leukemie, wat zou ik dan doen? Ik zou hem ongetwijfeld tot op het einde bijstaan. Ik zou van alle resterende tijd gebruik maken om samen te leven en om met elkaar over alles te praten en mekaar te leren kennen.

De liefde heeft een deur geopend

's Anderendaags vertelde ik de dokter: "Ik wil mijn zwangerschap voortzetten". De dokter was onmiddellijk akkoord om mij op te volgen gedurende het verder verloop van de zwangerschap. Met grote menselijke bekommernis heeft hij ons begeleid. Dat ik terug gewoon als een zwangere vrouw beschouwd werd, heeft een grote impact op mij gehad, en maakte mij rustig.

Mijn man heeft mij volledig gesteund. Hij leed er ook onder, maar op een heel andere manier, die ik moeilijk kon doorgronden. Op zijn werk dacht hij er niet meer aan: hij was in het leven verdiept. Ik echter kon geen ogenblik abstractie maken van wat ik beleefde: ik droeg die baby.

Sommigen verweten mij : "Besef je wel welk groot verdriet je je kinderen oplegt?" Maar ik zag het anders: “Wij hebben dit lijden niet gewild. Ik ben het niet, die dit verdriet heeft veroorzaakt. Dit heeft zich opgedrongen zowel aan ons als aan onze kinderen. Ook de dokters hebben mij geen nutteloos lijden opgedrongen, het is ook aan hen opgedrongen."

"Het is omdat je katholiek bent dat je dit doet", heeft men mij gezegd. Daar heb ik me kwaad over gemaakt: "Neen! U hebt het niet begrepen. Deze baby, die zie ik graag."

Sereniteit en droefheid

Ik heb mij altijd sereen gevoeld én bedroefd tegelijk. Het was een zeer speciale zwangerschap. Het was essentieel herinneringen aan hem op te bouwen, en om te genieten van de ogenblikken van rust en blijdschap die we samen zouden beleven, want die zijn er geweest. Ik heb mij twee kleine levensregeltjes opgelegd: leven van dag tot dag en niet denken aan wat zou gebeuren op het ogenblik van zijn geboorte.

Die geboorte heeft in alle sereniteit in bijzijn van de kinderen plaatsgevonden. Het was een tijd van zeer diepe vrede die familiaal werd beleefd. Emmanuel heeft maar 1 uur en 20 minuten geleefd. Hij is in mijn armen gestorven.

Alles is volbracht

Men is nooit klaar om zijn kind te zien sterven. Het is een zeer zware beproeving, maar uiteindelijk kreeg ik in mijn hart het troostend gevoel van voltooiing en vervulling: Ik was voor hem tot het uiterste gegaan. Emmanuel zal ik mijn leven lang missen. Maar toch heb ik een intensiteit van liefde ontdekt die ik niet kende.

(naar: Isabelle de Mézerac: Ombres et Lumière, n° hors-série, okt.2006)

Ben je zwanger van een zorgenkind, of je kindje is geboren en heeft speciale zorg nodig?